Abhinawagupta, ur. 950, zm. 1020,
indyjski filozof, mistyk i teoretyk poetyki; autor 2 cennych
komentarzy: Loćana do Dhwanjaloki ['światło dźwięku']
Anandawardhany i Abhinawabharati do Natjaśastry Bharaty, w
których przedstawił m.in. mistyczną interpretację przeżycia
estetycznego; w dziedzinie filozofii najwybitniejszy
przedstawiciel kaszmirskiego śiwaizmu ; zajmował się systemami
monistycznymi śiwaizmu, zw. krama, kula i trika; największe
dzieło A. to Tantraloka ['światło tantry'], w którym zajął się
zagadnieniami rytualnymi i filoz. oraz zaprezentował szkoły
śiwaizmu kaszmirskiego; inne dzieła filoz. m.in.: Paramarthasara
['esencja najwyższej prawdy'], prezentujące najistotniejsze
zasady systemu trika, oraz 2 monumentalne prace
Iśwarapratjabhidźńawimarśini ['rozprawa o rozpoznaniu boga'] i
Iśwarapratjabhidźńawiwrytiwimarśini ['rozprawa o interpretacji
rozpoznania boga'] obie zawierają wykład teorii "rozpoznawania"
(pratjabhidźńa) rzeczywistości transcendentnej w rzeczywistości
postrzegalnej i są komentarzami do zaginionego dzieła Utpali
(prawdopodobnie 900-950) Iśwarapratjabhidźńa ['o rozpoznaniu
boga'].
M. Sacha-Piekło Tam gdzie pustka staje się światłem, Kraków 1999
K.C. Pandey Abhinavagupta: An Historical and Philosophical
Study, Varanasi 1963
R. Gnoli The Aesthetic Experience According to Abhinavagupta,
Varanasi 1968
R.F. Cefalu Shakti in Abhinavagupta's Concept of Moksha, New
York 1973
V. Raghavan Abhinavagupta and His Works, Varanasi 1981.
pokoje do wynajęcia Ustka - systemy dla bibliotek - akcesoria dla bibliotek
Wyjaśnione pojęcia z religii:
Abelard cz1 | Abelard cz2 | Abelard cz3 | Abelard cz4 | Abelard cz5
klamki - benefia oc - ceag